Ο Γενικός Ελεγκτής Αντρέας Παπακωνσταντίνου στον απόηχο του Videogate.
“Στην Ευρώπη, κατά κανόνα, αποφεύγονται τέτοιου είδους σχήματα, ιδιαίτερα όταν στελεχώνονται από πρόσωπα που έχουν συγγένεια πρώτου βαθμού με την κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας”
“Όσο το έργο του Φορέα Κοινωνικής Στήριξης διευρυνόταν και προβαλλόταν περισσότερο, τόσο θα έπρεπε να ενισχύονται και οι δικλείδες διαφάνειας και ελέγχου”
“Kαταγράψαμε τα σημεία (στο βίντεο) που χρειάζονται παρακολούθηση και προγραμματίσαμε μελλοντικούς ελέγχους”
“Στον προγραμματισμό μας περιλαμβάνεται ειδική έρευνα για μια μεγάλη εταιρεία, η οποία πραγματοποίησε δωρεές ενώ παράλληλα διαβουλευόταν για ένα μεγάλο συμβόλαιο με το κράτος”
“Προχωρήσαμε σε επί τόπου έλεγχο στο Αρχαιολογικό Μουσείο και ετοιμάζεται έκθεση, η οποία θα υποβληθεί σύντομα σε εμένα.
Συνέντευξη στους Κυριάκο Πιερίδη και Χριστόδουλο Μαυρουδή
(Το απομαγνητοφωνημένο κείμενο έτυχε επεξεργασίας για συντομία και σαφήνεια)
Λευκωσία, Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
Ερ. Πριν από τη δημοσιοποίηση του βίντεο σας είχε απασχολήσει ο Φορέας Κοινωνικής Στήριξης και η “ιδιάζουσα σχέση” των δωρητών του φορέα με το κράτος. Τι ακριβώς σας προβλημάτισε;
ΑΠ: Τον Νοέμβριο εκδώσαμε ειδική έκθεση για τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης.
Επιλέξαμε στη συγκεκριμένη έκθεση τη χρήση της έννοιας «ιδιάζουσα σχέση», γιατί δεν επιχειρήσαμε να αποδώσουμε μια αυστηρά νομική ερμηνεία που θα μπορούσε να σταθεί δικαστικά. Στόχος μας ήταν να αναδείξουμε τον κίνδυνο που ενέχει αυτή η «ιδιάζουσα σχέση», χωρίς να της προσδώσουμε νομική διάσταση και χωρίς να ισχυριστούμε ότι υπήρχε οτιδήποτε παράνομο.
Από αυστηρά νομικής πλευράς, η πρώτη κυρία τέθηκε επικεφαλής του φορέα με νόμο, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου αποφάσισε ότι δεν πρέπει να δημοσιοποιούνται οι εισφορές.
Δεν θελήσαμε, για παράδειγμα, να κάνουμε λόγο για σύγκρουση συμφερόντων, καθώς υπό την αυστηρή νομική έννοια κάτι τέτοιο δεν τεκμηριώνεται. Θέλαμε, όμως, να υπογραμμίσουμε την επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης των ασφαλιστικών δικλείδων, ιδιαίτερα όταν διαπιστώσαμε ότι τα τελευταία χρόνια τα έσοδα είχαν τριπλασιαστεί.
Ερ. Θα μπορούσε να είχε συσταθεί αλλιώς ο φορέας;
ΑΠ: Δεν μπορώ να κρίνω το κίνητρο πίσω από τις δωρεές. Κάποιος μπορεί να πει ότι η εκάστοτε πρώτη κυρία και το υπόλοιπο διοικητικό συμβούλιο του φορέα δίνουν και την ψυχή τους· κάποιος άλλος, όμως, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με καχυποψία την όλη προσπάθεια και να προβεί σε διαφορετικούς συνειρμούς.
Ως Ελεγκτική Υπηρεσία, η πρώτη μας έγνοια ήταν ότι, με τον τρόπο που δομήθηκε ο φορέας, παρέμενε εκτεθειμένη η ίδια η εκάστοτε πρώτη κυρία. Όσο το έργο του φορέα διευρυνόταν και προβαλλόταν περισσότερο, τόσο θα έπρεπε να ενισχύονται και οι δικλείδες διαφάνειας και ελέγχου.
Ερ. Η δημόσια εμπιστοσύνη πώς επηρεάζεται;
ΑΠ: Ένας μεγάλος επιχειρηματίας μπορεί να δώσει μια σημαντική εισφορά. Μπορεί πράγματι να το πράττει από καθαρά φιλανθρωπικά κίνητρα· μπορεί, όμως, και να αναμένει κάποιο αντάλλαγμα. Το αντάλλαγμα αυτό θα μπορούσε να προκύψει μετά από έξι μήνες, οκτώ μήνες ή ακόμη και πέντε χρόνια. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η σύνδεση είναι εξαιρετικά δύσκολο να τεκμηριωθεί.
Επομένως, όταν δεν είναι έντονο το στοιχείο της διαφάνειας, η δημόσια εμπιστοσύνη διαβρώνεται— είτε δικαιολογημένα, είτε αδικαιολόγητα. Και αυτό, ανεξαρτήτως του αν υφίσταται ή όχι οποιαδήποτε παρανομία.
Ερ. Ποιο ήταν το συμπέρασμά σας για τον φορέα και την “ιδιάζουσα σχέση”;
ΑΠ. Ως Ελεγκτική Υπηρεσία είχαμε ξεκαθαρίσει ότι, από τη στιγμή που λήφθηκε η πολιτική απόφαση για τη σύσταση του ταμείου, δεν υπεισερχόμαστε στο ερώτημα αν θα έπρεπε ή όχι να υπάρχει. Δεν είναι αυτός ο ρόλος μας.
Από τη στιγμή, όμως, που η πολιτεία επιλέγει να λειτουργεί το ταμείο, εισηγηθήκαμε την εισαγωγή συγκεκριμένων ασφαλιστικών δικλείδων, ώστε να προστατευθεί τόσο η δημόσια εμπιστοσύνη όσο και οι ίδιοι οι θεσμοί. Αυτή ήταν η προσέγγισή μας.
Κατά τη σύνταξη της έκθεσης αφιερώσαμε σημαντικό χρόνο για να καταδείξουμε ότι όσοι προέβησαν σε εισφορές είχαν, παράλληλα, συναλλαγές με το κράτος. Αυτό, από μόνο του, δεν συνιστά κάτι μεμπτό. Συνήθως ένας μεγάλος οικονομικός παράγοντας πραγματοποιεί εισφορές στη χώρα που δραστηριοποιείται και, εύλογα, έχει συναλλαγές και με το κράτος, το οποίο αποτελεί τον μεγαλύτερο αγοραστή.
Εντοπίσαμε αρκετές περιπτώσεις όπου δωρητές είχαν συμβατικές ή άλλες σχέσεις με το δημόσιο· δεν διαπιστώσαμε, ωστόσο, οποιαδήποτε παρανομία στις συγκεκριμένες συναλλαγές.
Ερ.: Ανατρέξατε και σε διεθνή πρακτική για φιλανθρωπικά ταμεία και εισφορές;
ΑΠ: Εξετάσαμε και τη διεθνή πρακτική. Χωρίς να διεκδικούμε το αλάθητο, από την έρευνα που πραγματοποιήσαμε δεν προέκυψε κάποιο πλήρως αντίστοιχο μοντέλο με το ταμείο του φορέα. Στην Ευρώπη, κατά κανόνα, αποφεύγονται τέτοιου είδους σχήματα, ιδιαίτερα όταν στελεχώνονται από πρόσωπα που έχουν συγγένεια πρώτου βαθμού με την κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας.
Εντοπίσαμε ορισμένα παραδείγματα, όπως στη Ηνωμένο Βασίλειο. Εκεί αναπτύσσονται φιλανθρωπικές ή άλλες δραστηριότητες γύρω από τη βρετανική βασιλική οικογένεια. Αξιοποιώντας το θεσμικό κύρος και το στάτους που διαθέτει, μια εταιρεία ή ένας εύπορος παράγοντας μπορεί να επιθυμεί να συνδέεται με το θεσμό αυτό.
Ωστόσο, υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά: η βασιλική οικογένεια δεν ασκεί εκτελεστική εξουσία. Πρόκειται για θεσμό με συμβολικό και εθιμοτυπικό ρόλο. Κάποιος μπορεί να επιλέξει να στηρίξει οικονομικά μια δράση και να επιδιώξει, για παράδειγμα, μια δημόσια εμφάνιση ή φωτογράφιση με τον βασιλιά· ο βασιλιάς, όμως, δεν λαμβάνει αποφάσεις εκτελεστικής φύσεως ούτε επηρεάζει κυβερνητικές πράξεις.
Ερ. Στη Βουλή έγινε μεγάλη συζήτηση και δεν υπάρχει κατάληξη…
ΑΠ: Το θέμα συζητήθηκε επανειλημμένα στη Βουλή των Αντιπροσώπων και καταγράφηκαν έντονες διαφωνίες, μέχρι την κατάληξη σε απόφαση για τη δημοσιοποίηση των δωρητών. Η κυβέρνηση αμφισβήτησε την απόφαση και προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου, το οποίο τελικώς ακύρωσε τη ρύθμιση.
Εμείς επισημάναμε ότι υπήρχε μια απλούστερη λύση, η οποία ταυτόχρονα θα σεβόταν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως κάθε εισφορέας έχει δικαίωμα, βάσει νόμου, να παραμείνει ανώνυμος, έτσι και το ταμείο έχει το δικαίωμα να θεσπίσει εσωτερικούς κανόνες αυτορρύθμισης.
Αυτό θα μπορούσε να γίνει χωρίς νέα νομοθετική ρύθμιση, εφόσον το ίδιο το ταμείο αποφάσιζε να καθορίσει εσωτερικό κανονισμό, σύμφωνα με τον οποίο όποιος επιθυμεί να εισφέρει είναι ευπρόσδεκτος, υπό την προϋπόθεση ότι για εισφορές άνω των 20.000 ευρώ θα παρέχεται συγκατάθεση για δημοσιοποίηση του ονόματος του δωρητή.
Για μικρότερα ποσά, που αφορούν κυρίως φυσικά πρόσωπα, εισηγηθήκαμε να μην επιβαρυνθεί η διαδικασία με περιττή διοικητική γραφειοκρατία, ώστε να μην αποθαρρύνεται η συμμετοχή των πολιτών.
Οφείλω να σημειώσω ότι η εισήγηση αυτή έχει πλέον υιοθετηθεί από τον φορέα.
Ερ. Ποια κατάληξη θεωρείτε ότι πρέπει να έχει ο φορέας;
AΠ: Δεν έχουμε πολιτική θέση επί του ζητήματος. Δεν θα τοποθετηθούμε ως προς το αν πρέπει ή όχι να υφίσταται το ταμείο.
Από τη στιγμή, όμως, που συνεχίζει να λειτουργεί — με τις όποιες ρυθμίσεις εφαρμοστούν — θα αξιολογήσουμε κατά πόσο υφίστανται κίνδυνοι και θα υποβάλουμε τις σχετικές εισηγήσεις.
Αυτός είναι ο θεσμικός μας ρόλος.
Ερ. Δηλαδή, κύριε Γενικέ Ελεγκτή αν βλέπατε εξ υπαρχής το θέμα του φορέα τί θα λέγατε σε όλους τους ενδιαφερομένους;
ΑΠ: Καταρχάς, πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα της χρησιμότητας ύπαρξης του Φορέα. Την ίδια ώρα, οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μην αποθαρρύνουμε την ιδιωτική πρωτοβουλία. Υπάρχουν αξιόλογες ιδιωτικές εταιρείες που επιθυμούν όντως να διαθέσουν κονδύλια για κοινωνική ευθύνη. Ας μην δαιμονοποιούμε τέτοιες προσπάθειες. Δεν πρέπει να στιγματίζουμε τους εισφορείς, αποτρέποντάς τους τελικά από το να συνεισφέρουν.
Το πρόβλημα στην περίπτωση του φορέα ήταν ότι δημιουργήθηκε ένα υβριδικό ταμείο, διαφορετικό σε σχέση με άλλες ιδιωτικές.
Εδώ, όμως, το ταμείο λειτουργεί με νόμο και η ευθύνη λειτουργίας βαραίνει ουσιαστικά το κράτος. Γι’ αυτό και ο ρόλος μας είναι σαφής: το ταμείο λαμβάνει δωρεές και εμείς ταυτόχρονα ασκούμε ελέγχους για την προστασία των θεσμών και της δημόσιας εμπιστοσύνης.
Ερ. Λέτε ήταν υβριδικό, η έκφραση που χρησιμοποίησα ήταν “state created fund” (ταμείο που δημιουργήθηκε από το κράτος)…
ΑΠ: Ήταν ένα “state created fund”. Στο Διοικητικό Συμβούλιο συμμετέχουν μόνο ex officio δημόσιοι λειτουργοί, ενώ ο κανονισμός προβλέπει ότι απαγορεύεται η εισφορά από το κράτος. Όλα τα έσοδα προέρχονταν από ιδιωτικές εισφορές, γεγονός που καθιστά τη λειτουργία του υβριδική κατάσταση, ανάμεσα στον δημόσιο έλεγχο και την ιδιωτική χρηματοδότηση.
Ερ. Δεν θα μπορούσατε να κάνετε περαιτέρω διερεύνηση στις συναλλαγές δωρητών με το κράτος; Παράδειγμα, οι ναυτιλιακές εταιρείες. Οι δωρεές τους εκτοξεύθηκαν το 2023 και το 2024, ενώ την προηγούμενη περίοδο (2018–2022) δεν είχαν κάνει καμία δωρεά. Σε μία περίπτωση μάλιστα αναφέρεστε σε ναυτιλιακή εταιρεία που έλαβε συγχρηματοδοτούμενο έργο ύψους δέκα εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, εκδόθηκε διάταγμα που αφορά το φορολογικό καθεστώς των ναυτιλιακών εταιρειών και επηρεάζει τη φορολόγησή τους. Επωφελήθηκαν ή όχι; Πώς είδατε αυτό τον συγχρονισμό;
ΑΠ:. Ξέρετε, το κράτος πραγματοποιεί, ούτως ή άλλως, ενέργειες που στοχεύουν στην υποστήριξη των εταιρειών και των πολιτών. Δεν βρίσκεται σε αντιπαράθεση μαζί τους· προσπαθεί να διευκολύνει επενδύσεις, να ενισχύσει την οικονομία και να κινητοποιήσει περισσότερο κεφάλαιο. Αυτό είναι άλλωστε καθήκον του κράτους.
Γι’ αυτό, είναι δύσκολο να τεκμηριωθεί κάποια παρανομία απλώς επειδή το κράτος προχώρησε σε μια ενέργεια που ωφελεί τις εταιρείες.
Ωστόσο, στον προγραμματισμό μας — δεν αποτελεί μυστικό — περιλαμβάνεται ειδική έρευνα για μια μεγάλη εταιρεία (όχι ναυτιλιακή), η οποία πραγματοποίησε δωρεές ενώ παράλληλα διαβουλευόταν για ένα μεγάλο συμβόλαιο με το κράτος. Υπήρχε μια πολύ ευαίσθητη παράμετρος που θα μπορούσε να διαφοροποιήσει σημαντικά τον οικονομικό αντίκτυπο για το κράτος.
Ερ. Κάνατε άλλη έκθεση με άλλη προβληματική διάσταση της αγοράς, την έλλειψη ανταγωνισμού στην εργοληπτική βιομηχανία, δεν είναι έτσι;
ΑΠ: Ναι, εκδώσαμε σχετική έκθεση. Το ζήτημα που εντοπίσαμε αφορά τις ενέργειες του κράτους για την αποτροπή δημιουργίας ολιγοπωλίων που ενδεχομένως καταχρηστικά ελέγχουν την αγορά.
Ένα πρόβλημα κακού ολιγοπωλίου συνίσταται στη συνεννόηση μεταξύ βασικών «παικτών»: π.χ., μια εταιρεία τοποθετεί τεχνητά υψηλή προσφορά ώστε το έργο να καταλήξει σε εμένα· στη συνέχεια, σε επόμενη προσφορά, η άλλη εταιρεία ανεβάζει την τιμή και το κερδίζω εγώ· με αυτόν τον τρόπο «μοιράζεται η πίτα» μεταξύ λίγων εταιρειών.
Η έκθεσή μας εξετάζει τέτοια φαινόμενα και προτείνει μέτρα για τη διασφάλιση ανταγωνισμού και διαφάνειας στην αγορά.
Ερ.: Κύριε Ελεγκτή, το μυαλό μου πήγε ακριβώς στο μεγάλο ρίσκο που δημιουργείται από το γεγονός ότι η αγορά είναι κλειστή, αυτοί που συναλλάσσονται με το κράτος και επωφελούνται από μεγάλα έργα είναι ένας μικρός αριθμός εταιρειών. Το ένα έρχεται πάνω στο άλλο, βγήκε το βίντεο – όλες οι προειδοποιήσεις, μπήκαν μπροστά σας;
AΠ: Όταν δημοσιεύτηκε το βίντεο, κάλεσα τους διευθυντές της υπηρεσίας μας και συζητήσαμε διεξοδικά. Δεν μπήκαμε στη συζήτηση για τη γνησιότητα ή τους λόγους δημιουργίας και δημοσιοποίησής του.
Επανεξετάσαμε προσεκτικά το βίντεο από τη σκοπιά των αρμοδιοτήτων της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, για να εντοπίσουμε τυχόν ζητήματα που απαιτούν παρέμβαση. Χωρίς να επηρεαστούμε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, καταγράψαμε τα σημεία που χρειάζονται παρακολούθηση και προγραμματίσαμε μελλοντικούς ελέγχους.
Ερ. Οι αναφορές για μετρητά πέρα από το όριο χρηματοδότησης προεκλογικής καμπάνιας, το “cash”;
ΑΠ: Το θέμα των μετρητών (cash) είναι διαφορετικό. Είναι γνωστό ότι στις προεκλογικές εκστρατείες χρησιμοποιείται μετρητό για να μην καταγράφονται ορισμένα έξοδα. Αυτό συμβαίνει με διάφορους τρόπους.
Παρόλο που ελέγχουμε τα έξοδα των πολιτικών και των υποψηφίων, στην πράξη υπάρχουν συναλλαγές ή δραστηριότητες που είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Για παράδειγμα, εάν κάποιος διοργανώνει ένα προεκλογικό πάρτι ή εκδήλωση με έξοδα σε μετρητά, αυτά δεν καταγράφονται εύκολα στους ελέγχους.
Ερ. Τραπεζώματα;
ΑΠ: Αν διοργανώσεις μια εκδήλωση με πενήντα άτομα, όπου παρέχονται φαγητό και ποτό, τα έξοδα μπορεί να ανέρχονται τουλάχιστον σε χίλια ευρώ. Είναι ισοδύναμο με μια εισφορά χιλίων ευρώ, η οποία όμως δεν καταγράφεται πουθενά.
Είναι προφανές ότι είναι αδύνατο να παρακολουθήσουμε τέτοιες δραστηριότητες σε κάθε εκδήλωση ή σπίτι των υποψηφίων. Στην πράξη, πολλοί υποψήφιοι λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο.
Ερ. Οι διαφημίσεις, οι γιγαντοαφίσες;
ΑΠ:. Στις διαφημίσεις υπάρχει τρόπος ελέγχου. Οι ιδιωτικές διαφημιστικές εταιρείες έχουν υποχρέωση να παρέχουν στην υπηρεσία μας τα έσοδά τους για τους τελευταίους τρεις μήνες της προεκλογικής εκστρατείας.
Ερ. Επαληθεύονται σε πραγματικό χρόνο ή απλώς τα λαμβάνετε την πληροφόρηση για τις δαπάνες εκ των υστέρων;
ΑΠ: Τα στοιχεία τα λαμβάνουμε εκ των υστέρων. Ωστόσο, εξετάζουμε την δυνατότητα να διενεργήσουμε πιο στοχευμένους ελέγχους, ειδικά τώρα που ξεκινά η προεκλογική εκστρατεία.
Ερ. Ποιο είναι το πιο σημαντικό από αυτήν την εμπειρία, σε ζητήματα διαφάνειας και διαδικασιών;
ΑΠ: Ασφαλιστικές δικλείδες, εκπαίδευση, καλλιέργεια κουλτούρας και λογοδοσία – δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να οδηγούμαστε σε αδράνεια.
Για παράδειγμα, αν ο διευθυντής ενός τμήματος θεωρήσει ότι η υπέρτατη προτεραιότητα είναι να προστατευτεί και να μην εκτεθεί, μπορεί να γίνει πιο διστακτικός στο να φέρει αποτελέσματα, καθώς θα σκέφτεται κάθε ενέργεια δύο και τρεις φορές.
Δεν εννοώ να πράξει κάτι παράνομο (για να φέρει αποτέλεσμα). Αλλά η αγορά λειτουργεί ως δύσκολο παζάρι και η οικονομία απαιτεί καλή ισορροπία μεταξύ προστασίας και αποτελεσματικότητας.
Γι’ αυτό και εμείς, μέσα από τους ελέγχους, προσπαθούμε να λειτουργούμε λογικά και με μετριοπάθεια, αναγνωρίζοντας ότι πολλές φορές τα θέματα δεν είναι απλά μαύρο-άσπρο.
Ερ. Σε σχέση με την έκθεσή σας για το φορέα – ταμείο, τελικά εσείς είχατε πρόσβαση στα ονόματα των δωρητών έτσι;
ΑΠ: Μας παρείχαν τα στοιχεία που ζητήσαμε. Διευκρινίζω όμως ότι ο όρος «ελέγχω τα πάντα» δεν υπάρχει. Η δουλειά μας συνίσταται σε στοχευμένη έρευνα, βάσει των αρμοδιοτήτων μας.
Κάθε οργανισμός έχει την ευθύνη της εύρυθμης λειτουργίας του. Αν υπάρχει υποψία ατασθαλιών, μπορεί να ορίσει δικό του λειτουργό ή να προσλάβει εξωτερικούς συμβούλους για επιπλέον ελέγχους. Η Ελεγκτική Υπηρεσία διενεργεί τον δικό της έλεγχο για όσα κρίνει απαραίτητα και όταν το κρίνει σκόπιμο.
Συνεπώς, το συχνό επιχείρημα «μα τα δώσαμε όλα στην Ελεγκτική Υπηρεσία» δεν σημαίνει ότι με την ολοκλήρωση του ελέγχου όλα είναι απολύτως καθαρά. Δεν βάζουμε σφραγίδα «εκατό τοις εκατό ελεγμένο».
Βέβαια, εάν από το δείγμα εντοπιστεί υποψία παρανομίας, το θέμα παραπέμπεται στην Εισαγγελία.
Ερ. Στις κρατικές συμβάσεις παρατηρείτε συχνά έργα στην εξέλιξη τους και μέχρι να αποπερατωθούν, να αυξάνεται πολύ ο προϋπολογισμός τους;
ΑΠ: Μέσα από την ειδική έκθεση που συντάξαμε, φαίνεται ότι ο προϋπολογισμός των έργων συχνά αυξάνεται. Πρέπει, ωστόσο, να είμαστε προσεκτικοί στην ερμηνεία των αυξήσεων.
Για παράδειγμα, ένα έργο μπορεί να ξεκινήσει με προϋπολογισμό πενήντα εκατομμύρια και τελικά να φτάσει τα εβδομήντα εκατομμύρια. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: Γιατί αυξήθηκε ο προϋπολογισμός; Είναι αποτέλεσμα αστοχίας στους σχεδιασμούς του κράτους, που απαιτεί αναπροσαρμογές, ή οφείλεται σε ανικανότητα ή κακή εκτέλεση από τον εργολάβο;
Ερ. Καθυστερήσεις στα έργα, απαιτήσεις των εργολάβων; Βλέπετε να υπάρχει μια τάση;
ΑΠ: Βλέπουμε μια τάση αύξησης του κόστους των έργων. Ωστόσο, δεν διαπιστώσαμε ένα σταθερό μοτίβο. Από την ανάλυση αρκετών προσφορών προέκυψε ότι, σε πολλές περιπτώσεις, η ευθύνη για την αύξηση του κόστους βρίσκεται στο συντονιστή του έργου.
Για παράδειγμα, στην υλοποίηση ενός δρόμου, ο εργολάβος υπέβαλε ένα διευκρινιστικό ερώτημα, αλλά χρειάστηκαν οκτώ μήνες για να δοθεί απάντηση. Ο εργολάβος εξακολουθεί να πληρώνει υπαλλήλους και να καλύπτει έξοδα, ενώ οι καθυστερήσεις συχνά επηρεάζουν τη κρίσιμη διαδρομή και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. Σε άλλες περιπτώσεις, έντονες διαφωνίες οδήγησαν σε μπλοκάρισμα ολόκληρου του έργου.
Μια καλή πρακτική είναι η ύπαρξη ενός επιδικαστή, ο οποίος λαμβάνει δεσμευτική απόφαση. Εάν η αναθέτουσα αρχή ή ο εργολάβος εξακολουθούν να διαφωνούν, μπορούν να απευθυνθούν στα δικαστήρια και να διεκδικήσουν αποζημιώσεις, χωρίς να επηρεάζεται η υλοποίηση του έργου.
Ερ. Τι άλλο έχετε μπροστά σας; Μας είπατε θα ελέγξετε ειδικά το έργο για το Αρχαιολογικό Μουσείο…
ΑΠ: Προχωρήσαμε σε επί τόπου έλεγχο και ετοιμάζεται έκθεση, η οποία θα υποβληθεί σύντομα σε εμένα.
Πριν λίγες ημέρες, δημοσιοποιήσαμε ανακοίνωση για όλες τις εκθέσεις που προγραμματίζουμε να εκδώσουμε μέχρι τις βουλευτικές εκλογές. Είναι η πρώτη φορά που η Ελεγκτική Υπηρεσία εφαρμόζει έναν τέτοιο προγραμματισμό.
Καταρτίσαμε πρόγραμμα για όλο το έτος και ανακοινώσαμε τις εκθέσεις που θα δημοσιευτούν μέχρι σαράντα ημέρες πριν τις εκλογές του Μαΐου. Με αυτόν τον τρόπο, πιστεύω ότι ενισχύουμε το αίσθημα εμπιστοσύνης των πολιτών προς το έργο της Υπηρεσίας μας.